میدونید چیه؟خیلی وقتها با یکی خیلی صمیمی میشید و فکر میکنید دیگه بهترین دوست عالم رو پیدا کردید،این دوستی ممکنه خیلی هم زیاد باشه مثلا 10 سال،بعدش یه دفعه اخلاق دوست شما(و شاید خود شما) کاملا عوض میشه.دیگه فکر میکنید با چه آدمه گندی دوست بودید و کلی از خودتون تعجب میکنید،بهترین راه حل این موضوع فراموشی است نه سازش چون امکان نداره شما ها به نظر مشترکی برسیدالبته برای دخترها ممکنه این حالات با احساسات تنفر شدید باشه که لطمه های زیادی رو به بار میاره.
من و علی الان تقریبا 6 ساله با هم هستیم و تو این 6 سال یه بار با هم دعوامون شد که اونم عاملش یکی دیگه بود و اون نفر داره هنوز که هنوزه بعد از 4 سال تقاص عملش رو میکشه.اما مهم اینکه هم من به علی اطمینان کامل دارم و هم اون به من(فکرمی کنم) علی یه کسی هست که خیلی جاها می توانست جو اونو بگیره اونم اساسی، اینکه مایه داره،اینکه سربازی معافه،اینکه باباش کارخانه داره،اینکه راحت میتونه بره اروپا و 1000 چیز دیگه.
من و علی خیانتهای زیادی رو دیدیم ولی هیچ وقت بهم خیانت نکردیم،و این از همه مهمتره،
همین....
نظرم را در متن چهار شنبه (نابود) نوشتم. چاکرم جاویدان هم میریم.