از روی ناچاری، مجبورم بعضی وقت ها با گروه اول همنشین بشم.
دیوانه و اعصاب خورد کننده، فقط شب ها پناه میارم به کتاب خواندن، تا شاید کمی آروم بگیرم، بعضی شب ها تا صبح پشت لپ تاپ دارم کتاب میخوانم.
وقتی با این گروه هستم به طور شدیدی دلم واسه ایران تنگ بشه، شاید تنگ نظری این گروه هست که این حس رو بهم میده...
خدا بهتون صبر بده. البته من فکر می کنم آدمهای اون سن و سال تو ایران هم هستن و هنوز تو زمان ش.ا.ه زندگی می کنند.
ای بابا. چرا هی همه معتقدن ایرانیا تنگ نظرن؟!"ایکون تفکر"
من که اصلا چنین نظری رو ندارم، در این متن هم منظورم ایرانیهایی بود که 30 سال هست آمدن آمریکا و هنوز در 30 سال پیش متوقف شدند.