Desert Rose

ماها که تو شهرستان زندگی میکنیم از آلبوم های جدید که میاد معمولا بی خبریم شاید مهمترین دلیلش این باشه که آنقدر سرمان مشغول زندگی هست که وقت نمیکنیم، یه چیزی تو مایع های بابا اینها.
امروز که بعد از مدت ها نشستم پای ماهواره موزیک ویدیویی دیدم از نیما که فکر کنم اسمش مریم پاییزی بود، به نظر من از روی موزیک ویدیوی Sting در آهنگ Desert Rose کپی کرده بود، این آهنگ Desert Rose برای من خیلی خاطره انگیزه که آخریش و اصلیش مربوط به 2 ماه پیش است.
وقتی Desert Rose رو میشنوم یاد رانندگی از ساعت 1 شب تا 4 صبح میافتم، یاد هشدار پلیس که جاده امنیت نداره، یاد سرعت زیاد برای فرار از مرگ و کله بریده شدن، یاد 2 تا دختر حواس پرت که داشتن 4 تا پسر رو میفرستادند قاطی باقالی یا، یاد رانندگیم که از 4 نفر فقط من بیدار بودم و میروندم و برای اینکه خوابم نبره آهنگ Desert Rose رو گذاشته بودم، یاد اینکه چقدر خونسردی مهمه، یاد سلیو، یاد شماره 170، یاد سرما و ...

                              I dream of rain                              
I dream of gardens in the desert sand
I wake in vain
I dream of love as time runs through my hand           
I dream of fire
Those dreams that tie two hearts that will never die                  

تروریست...

اگه شما تروریست بودید و میگفتن که از بین القاعده، خمل های سرخ ،ببرهای تامیل و جدایی طلبهای باسک یکی رو انتخاب کنید کدام رو انتخاب میکردید؟
من به شخصه میرفتم جزء ببرهای تامیل، القاعده که پولداره و حال نمیده آدم باید بتونه دست رنجه خودش رو بخورو نه ثروت یکی دیگه رو، خمل های سرخ هم که مغزا کلهم تعطیله، جدایی طلبان باسک هم که فقط الان نمادشان شده بارسا که من عاشقشم( مخصوصا امسال که رئال رو تو سنتیاگو برنابئو 3 تایی کرد) و جنگ مسلحانه ندارند!
پس زنده باد ببرهای تامیل...

مرد شاپرکی!

مرد شاپرکی فعلا نخونه!

ما نمی دونستیم ایشون بعد از تصادف مرد شاپرکی شدن! خدا آخر و عاقبت ما رو به خیر کنه وقتی این ساعت ده یه شنبه بگذره.

راستش می خواستم جواب پستش رو بدم ولی نتونستم متن به درد بخوری بنویسم.

ببخشید نتونستم جلوی خودمو بگیرم تا یه شنبه آپ نکنم. آخه آدم حسابی تو که تا اون وقت وقت نداری به پیغام کسی جواب بدی چرا اسمت رو عوض می کنی که من بیام بخونم بعد وسوسه بشم چرندیات بنویسم! تقصیر خودته دیگه!

طرح محدودیت مکالمه...

در راستای عاقل شدن بنده،اینجانب از همین الان تا یکشنبه ساعت ۱۰ صبح در طرح محدودیت مکالمه قرار دارم،از این رو از کلیه دوستان در خواست می شود در این ۵ روز هیچ گونه تماسی از جمله pm یا sms یا offline و یا mail با من نداشته باشند چون علاوه بر فحش بنده ضایع هم می شوند.                       خواهشمندم تمام پیغام های خود از جمله آرزوی مرگ اینجانب و یا دعای مرگ زودرس و یا هر کوفت و زهر ماری(ببخشید) دیگه رو به روز ۱ شنبه موکول کنید و در این روز از خجالت من در بیایید من نیز همینطور.

راستی من از شماره ۵۴ متنفرم،اگه گفتید چرا؟

روز رویایی...

اینو تو چکنویس می نویسم که تو ایام امتحان ها بی مطلب نمانیم،میخواستم امشب بنویسم که دیدم باران نوشته!
بعضی روزها تو زندگی آدم هست که آنقدر خوش شانسی و بخت و اقبال به آدم رو میکنه که خود آدم شک میکنه تو کار خدا، که نکنه داره شانس بقیه انسانها را هم به ما میده!
این مطلب رو اصلا دوست نداشتم بنویسم،نمی خواستم کسی بفهمه ولی خوب نوشتم که یادم بمونه کی صداش رو شنیدم.
چند روز پیش بود، بهتره اسمش رو بگذارم خوش شانسی در 24 ساعت یا یک روز در رویا!
تا 4 صبح داشتم درس می خواندم،خوابیدم و 6 بلند شدم که برم دانشگاه، وقتی یک نگاه اجمالی به سوالات ریاضی انداختم دیدم همش رو بلدم، تقریبا تمامش رو روزه قبلش حل کرده بودم.گفتم خدایا شکرت که این همه لطف داری، امروز از اون روز های خوبه زندگیم هست دستت درد نکنه!
سوال 1 روز شروع کردم، به وسط های حلش رسیده بودم که مغزم هنگ کرد، هر چقدر فشار به این مغزه آوردم دیدم فایده نداره، می دانستم از چه راهی حل میشه ولی تا به وسطها میرسیدم به اعداد نجومی میرسدم که بیا و ببین!
بعد از 2 ساعت آمدم بیرون، اعصابم خورد بود از اینکه همش رو بلد بودم و ذهنم یاری نکرد، حالا اگر نمی خواندم یه چیزی.
زنگ زدم به دوستم که گفت بوفه ام، رفتم بوفه، قیافه ها دیدنی بود! یکی از دوستان گفت که اسمت را رو برد آموزش کل زدند،رفتم آموزش،گفتن شما 3 تا درست حذف است، یعنی 9 واحد،گفتم چرا؟ گفتن به علت عدم رعایت پیش نیاز، شما ریاضی 1 رو با 7 افتادی ان وقت رفتی معادلات برداشتی؟
مخم داشت سوت میکشید،از جزایات بگذریم، رفتم مرکز رایانه و ریز نمرات رو بردم آموزش کل که بابا من تا حالا هیچی نیافتادم، قبول کردن، گفتم مشکلی پس نیست، گفتن نه،ترم دیگه پول برای این 3 تا درس نمی گیریم.گفتم این که گفتی یعنی چه؟گفتن ما اسمت رو تو لیست کلی رد نکردیم الان هم فایلها بسته است، ترم دیگه دوباره بردار.
مخم اساسی داشت سوت میکشید، من آدم فوق العاده خونسردیم ولی دیگه بد جوری داشتم قاطی میکردم، رفتم پیش مدیر آموزش، همین مزخرفات رو تحویلم داد، هی گفتم خوب دیوانه ها من 4 ماه وقت گذاشتم، دریغ از جواب منطقی.
آخرش آنقدر جوش آوردم که توی آموزش جلوی همه بچه ها لقبش رو داد زدم، گفتم:
وقتی تو گوجه فرنگی مدیر آموزش باشی همینه،
احتمالا هفته دیگه می خوانم کمیته انضباطی.
برگشتیم خانه!داشتم با دوستم از خیابان رد میشدم که یه پراید با کمال دقت زانوی من رو هدف گرفت و زد و در رفت، تنها بد شانسییه اون روزم این بود که دوستم با هام بود،دور خودم چرخیدم و با صورت افتادم روی سنگ فرش خیابان، 3 ساعتی کارمون شفا خانه طول کشید، بعد از عکس گرفتن دکتر گفت که نشکسته فقط ضرب خوردگی شدید داره که مقداری از ابتدای استخوان زانوت رفته تو، بهتره کچ کنی ولی می توانی یه هفته آتل ببندی اگه بهتر شد که مشکلی نیست اگه نشد آنوقت گچ کنی! منم که اصلا دوست نداشتم(و ندارم) که خانواده بفهمند تصادف کردم گفتم آتل،مخصوصا مادرم که یه دفعی پامیشه میاد و بفهمه آسمان و به زمین ریسمون میکنه،
نفس کشیدن هم برام مشکل بود که گفت به خاطره افتادن روی فقسه سینه ات است، گفت شانس آوردی که نشکسته .موقعی که تو آینه بیمارستان  خودم رو دیدم، متوجه شدم من از اون پرسپولیس های 2 آتیشه هستم فقط حیف که روی صورتم را بانداژ کرده بودند.
خیلی دوست داشتم اون لحظه خانوادم پیشم بودند، راستش رو بگم گریه ام گرفته بود شدید!
شبش دوستم آمد خانه هرچی گفت بمونم گفتم نه برو به درست برس،ساعت 2.15 خوابیدم و ساعت 3.45 از شدت درد و تنگی نفس بیدار شدم(یادم میاد خواب دیدم علامت انتگرال شکل داس شده و داره به من حمله میکنه)آمدم برم سمت گوشی تلفن که دادم در آمد، با موبایلم که برای صبح گذاشته بودم کنار دستم زنگ بزنه زنگ زدم به دوستم و فقط گفتم دارم میمیرم،آمد منو برد بیمارستان،ساعت 6 ماشین گرفتیم رفتم سر جلسه امتحان دیگه خودتان بخوانید چه امتحانی دادم، بعد از ظهرشم مادرم زنگ زد آنقدر داد زده بودم که صدام گرفته بود، گفتم سرما خوردم،خیلی دوست داشتم که پیش مادرم  بودم و مینشستم 2 ساعتی گریه می کردم.تو یک ربعی که باهام حرف زد خیلی سعی کردم که گریه نکنم چون یه اشاره کافی بود بزنم زیر گریه،بغض بد جوری گلوم رو اذیت میکرد، آنوفت الکی آنها رو هم ناراحت و عصبی میکردم مخصوصا مادرم، دیگه خودتان مادرها رو میشناسین راه دور و بچه کوچیه و ...
 بعضی موقع ها فکر میکنم که تقاص کدامین گناه رو دارم میدم و خیلی موقع ها  به اینکه این زندگی ارزش زنده بودن رو داره؟
بالاخره شنیدم، صدای خورد شدن از درون خودم رو.
الان می توانم رو پام وایستم ولی هنوز میلنگم، زخم ها صورتم خیلی بهتره شده، فردا دارم میرم تهران، امشب باید کلی فکر کنم که چه خالی ببندم.