خوشحالم،ممنون...
خستم، خیلی زیاد، ۷ ماه هست دارم یه کله میرم.
مرخصی بهم نمیدن، کم کم دارم میبرم.
هیچکس هم نیست.
دلم
هیچی ولش کن...
چه حس خوبی به آدم دست میده وقتی یه آدم، یه غریبه میاد واسه آدم وقت میزاره و بهش گوش میده و آخرش هم نظرش رو میگه.
این آدم ها لایق بهترین ها هستند...
پ ن: نظر پست قبلی...
با این سرعتی که شب ها میرونم آخر سر یا خودم رو به فنا میدم، یا یه نفر دیگه رو
تازه میخوام مزدا ۳ هم بخرم او موقع چه شود...
یه سری کلمات تو ذهنم هست، که فقط کافیه یه روز یه جا ببینمشان یا یکی بگه
کل روزم خراب میشه
اون کلمه واسه من هزارتا تصویر ذهنی مخرب تولید میکنه...